Tijdens de evangelistaie dag bij de markt in Dordrecht, zijn we met een paar broeders en zusters ook even verderop nabij de Hema met de banner van Healingstation gaan staan.
Jimmy Peperkamp verteld:
Op de foto controleerde ik de benen van een Syrische man. Deze had net bij 2 dames( Mieke en Cynthia) Jezus al aangenomen. 
Maar had erg last van zijn rug. Zijn benen waren gelijk en kon hier niet voor bidden. Ik bad toen voor zijn rug. De pijn was een 7 en na twee keer bidden een 6. Ik vroeg of ik mocht blijven bidden. Na 4 keer bidden was de pijn in zijn rug weg🔥
Heb veel mooie gesprekken gehad en voor veel mensen gebeden. Maar die man in de electrische rolstoel vond ik ook bijzonder. Man kwam aanrijden in de rolstoel en keek naar de banner. Ik sprak hem aan om te vragen of ik voor hem mocht bidden? Hij wilde dit liever niet. Ik probeerde het op een andere manier. Ik vertelde mijn getuigenis hoe ik naar christenen keek vroeger en hoe ik het leven leefde. Dit greep hem erg aan. Zag intresse in zijn ogen en vertelde dat hij z Ăłn zelfde leven gehad heft. Hij vertelde dat ik 1/4 jaar geleden al een keer had gebeden voor hem. Ik bad toen het script voor hem maar hij wilde Jezus niet aannemen. Nu heb ik 15 min. met hem kunnen praten. Ik heb hem uitgenodigd om naar de kerk te komen. Hij stond hier duidelijk voor open. Ik wilde voor hem bidden want hij kon niet goed lopen. Maar ik mocht echt niet bidden. Ook vertelde ik hem dat Jezus hem wil genezen, maar iets in hem blokkeerde om voor zich te laten bidden. Maar ik zag duidelijk de strijd in hem. Ik ga hem”Ron”meenemen in gebed komende tijd.
Edwin vertelt verder:
Ook Mieke en Cynthia hebben diverse mensen aangesproken, ik heb echter geen verder contact kunnen onderhouden om een verslag van hun te ontvangen. Maar wel hebben ze ons gevraagd om rond Jan Cees te gaan zitten en voor hem te bidden. Hij heeft een beroerte gehad en was volgens mij ook in een coma geweest, en is daardoor beperkt en kan niet lezen. We hebben om hem heen gezeten en gebeden, later was Jan Cees bij de kraam en een andere broeder legde hem verder het evangelie uit.
Ook Mieke en Cynthia hebben diverse mensen aangesproken, ik heb echter geen verder contact kunnen onderhouden om een verslag van hun te ontvangen. Maar wel hebben ze ons gevraagd om rond Jan Cees te gaan zitten en voor hem te bidden. Hij heeft een beroerte gehad en was volgens mij ook in een coma geweest, en is daardoor beperkt en kan niet lezen. We hebben om hem heen gezeten en gebeden, later was Jan Cees bij de kraam en een andere broeder legde hem verder het evangelie uit.
Verder heb ik zelf ook wel mooie dingen zien gebeuren. Ik was net verplaatst naar een plek verder van de kraam af en terwijl ik een paar minute( voor mij gevoel) stond kwam Timen een jongeman van in de 20 aanlopen. Bij hem mocht ik de beenlengte opmeten, wat wel wat moeilijk is als men teenslippers aan heeft…maar goed het gebeurde. Hij vertelde ,nadat ik vroeg of hij Jezus kende, dat hij als kind wel met zijn moeder naar een kerk ging. Zijn moeder begon een relatie met een andere vrouw en de kerk verzocht hun om weg te gaan. Ik vertelde dat Jezus van iedereen hield, en ik hoopte dat zijn moeder toch weer een kerk of gemeente zou vinden waar zij zich weer thuis zou voelen. Vervolgens vroeg ik of hij Jezus zelf wel in zijn hart had…daar twijfelde hij wel aan en ik vroeg of hij dit wilde. Dat wilde hij wel, ik had wel niet het script doorgenomen met hem, want ik had deze even niet bij de hand, maar begon toch het reddinggebed zo goed ik het wist te herinneren uit te bidden.
Oh, bij de kraam heb ik ook voor een man uit Barcalona voor opheffen van beenlengte verschil mogen bidden. Hij had veel pijn in de zijkant van de rug. Maar het opheffen van de beenlengte, waarbij 1 van zijn kleine kinderen nog notabene aan zijn linkerbeen bleef hangen, had hij nog wel pijn aan de zijkant. Een andere broeder kwam erbij en had het ook over gebruik van medicijnen en overgewicht, die mogelijk belasting zouden veroorzaken. Witte( zo stelde hij zich voor) had de zorg voor de 3 kleine kinderen en dat viel hem niet mee. zijn vrouw was terug naar Barcalona gegaan. Hij miste aansluiting bij een kerk….en dus kon ik gelukkig Nadat we vorige week “toevallig”(Gods logica) ook bij de kraam hadden gestaan toen een Spaanse kerk er stond. Ik heb de telefoon.n.r. van deze man mogen appen naar de pastor van de Spaanse kerk.
Verder een gesprek gehad met een oma die bezorgd was over de gemoedstoestand van haar kleinzoon André. Hij heft last van depressiviteit en gooit en slaat soms de boel kort en klein. Heeft ook een softdrugs verslaving. Haar verhaal aangehoord en voor haar en haar kleinzoon(die er niet bij was) gebeden op straat. Zij is zelf christen, maar weet geen raad hiermee, dus een doorverwijzing naar een bekende GGZ instelling in Dordrecht gegeven.
Een aantal afwijzingen verder, kwam er een lange man en zijn vriendin of vrouw langs of richting ons . Gevraagd naar beenlengte verschil, ja dat herkende ze beiden wel..na even wat doorvragen bleken ze beiden dit te hebben. Gevraagd of ze plaats wilden nemen op de stoelen, maar ze keken elkaar aan…en wezen elkander aan.. Uiteindelijk ging de man zitten. Het was zeer duidelijk te zien hoe Jezus de benen gelijk maakte. Hij moedigde zijn vriendin/vrouw aan om het ook te ervaren. Maar ze bedankte vriendelijk…en ja toen kwam de geest van beredenatie. De man en zijn vriendin/ vrouw werkte in de zorg, en begonnen over dingen die tussen de oren zitten, placebo en zo. We hebben hen vriendelijk gedag gezegd en hopen toch dat de vrouw ook een keer op de stoel kom te zitten.
Ik had zelf even moeite om voor vrouwen te bidden of aan te spreken, misschien ten onrechte, zeker als ze een jurk of rok droegen..want er waren aan het begin geen zusters bij die konden bidden bij de banner. Maar sprak anderen hierover. die gaven mij wel raad. In iedergeval bad ik in mijn bovenkamer dat de Heer een vrouw met een (spijker)broek wilde sturen…en ja niet lang daarna kwam er een stel, die bijna tegen mij opliep..ik zag ze al eerder trouwens. Bij de jonge man eerst gevraagd naar beenlengte verschil. Hij had wel oefeningen en steunzooltjes gehad..maar was daarmee gestopt en sporte nu meer.
Bij het opmeten van beenlengte verschil was er geen beenlengte verschil te zien…hij grapte nog,” zo dat is snel verholpen
En ik wist even niet wat nu verder…maar toen wees hij me op zijn vriendin”jij heb toch ook beenlengte verschil en pijn in je rug?”
En ja hoor, zij had gelukkig een spijkerbroek aan, hahaha. Mooi als de Heer je gebedje verhoord.
Ze had duidelijk 5 mm verschil, haar linker been was korter, en groeide aan. Het was wel soepeler, maar de onderrugpijn was er nog wel. Ik vroeg of ik mijn hand op de plek mocht leggen, aan zowel haar als haar vriend. Dat mocht gelukkig, maar na 1 keer bidden was de pijn nog aanwezig… kwam door mijn eigen twijfel misschien..maar goed ik pakte niet verder door, en ze gingen dan ook verder. Hoop deze mensen toch een keer weer tegen te komen om te vragen of het toch verdwenen is.
Ondanks de vele antwoorden zoals :” geen tijd”, “nee” of “we moeten door”hebben we ook wel gezien dat er wat aan het komen is, dat we door moeten pakken, en niet bij pakken moeten blijven zitten.
Verder was deze zondag een mooie preek over de arbeiders in de oogst, en het uitstappen…dat via Missie Dordt loopt.
Hier geprobeerd aansluiting te krijgen en mogelijkheid te krijgen om stichting “Arbeiders in de Oogst SWAT toerusting in de gemeentes van Jozua en Nehemia voor te stellen. I.i.g. mogen we samenwerken met de Spaanse kerk.
Al met al een mooie dag!
handelingen 2000nu 