Spontane actie strand Hoek van Holland

Donderdag, 25 juli, zijn Danny en ik (Edwin)naar het strand van Hoek van Holland geweest, om te genieten van het weer en strand maar ook om mensen te vertellen over Jezus.
Daarbij was het verlangen om met de banner en stoeltjes aan het einde van de dag op een plek te gaan staan.
Hierbij het verslag:
Als eerste sprak Danny een stel aan, toen we langs de waterlijn liepen. Spencer en Chantal, 2 leuke mensen om te zien en open voor een gesprek. Toen Danny over Jezus sprak en vroeg of Spencer Hem kende, reageerde Chantal heel spontaan “Ja die heeft hij echt nodig!”. Danny vervolgde en ging hij door naar het reddingsgebed, dat Chantal overigens wel volledig mee bad, maar Spencer nog wat afhaakte. 
Ergens geloofde ik dat Chantal door God gebruikt is, om hem nog over de streep te krijgen. Ik ben echt benieuwd of we ze in in de toekomst nog gaan tegen komen.
Niet veel later spraken we met Nathalie, moeder van twee dochters die verderop in het water aan het zwemmen was. Ze vroeg ons of er kwallen waren in het water…daar konden we natuurlijk wel om lachen, gezien we vanuit het vleeszouden kunnen reageren….met ja hoor er zwemmen er hier en daar een paar. Maar dat deden we niet. Het gesprek werd hoofdzakelijk gevoerd door Danny en tussendoor mocht ik haar ook met een kort gebed doen en met een paar woorden bemoedigen. Ze was toch ergens wel geintresseerd, maar wilde nog niet het reddingsgebed meebidden. Ik had haar wel aangemoedigd om God zelf te gaan zoeken op een stil moment van de dag. Vragen voor een antwoord of God bestaat, dat deels ook mijn eigen getuigenis is. Veel later, nadat we ’s avonds met de banner hadden gestaan en we even wat gingen drinken na afloop, kwamen we Nathalie en haar 2 dochters weer tegen. We zagen beiden dat er wel wat veranderd was..ze leek meer opgeruimder.
Weer niet veel later sprak Danny een klein groepje aan, die met hun hondje aan het spelen waren. Stephanie was een alleenstaande vrouw die met haar hondje Hera daar was. Ik vroeg waar de naam Hera vandaan kwam. Ze vertelde dat het een griekse was, ze was zelf ook grieks. En dat het de naam was van een griekse godin van de liefde. Ik vroeg of ze ook Jezus kende, en of ze wist dat God ook liefde was. Daar had ze geen moeite mee, ze had van Jezus gehoord. Naast dat we het over honden hebben gehad en wat honden zo bijzonder maken in levens van mensen, heeft ze het reddinggebed met Danny gebeden en Jezus aangenomen.Ik hoop dat ze ook verder geleid wordt om een passende gemeente te zoeken.
Dan om 19:30( wat gaat de tijd enorm snel, ondanks dat we pas om 16:15 op het strand waren), gaan we met de banner en stoelen staan.  Terwijl ik nog bezig ben met het opzetten, zien meerdere mensen al wat er op de banner staat. De aandacht is er….en blijkt later( ik realiseerde het pas de volgende dag) dat we bij een viswinkel staan.
Al gauw mag ik voor een jonge gast zijn beenlengte opmeten en voor bidden. De benen komen gelijk, en Danny wil graag het reddingsgebed doen..maar de jongen heeft haast, zeg hij. Ik heb zijn naam niet mee gekregen…jammer.
Ferdy, een toffe gozer, staat bij de banner te kijken en zegt “Ja, ik heb rugklachten” Danny mag voor zijn beenlengte verschil bidden en later neemt hij ook Jezus aan. Ferdyheeft ergens nog een bijbel liggen, en Danny adviseert hem om het Nieuwe Testament te lezen.
Zijn maat Kevin, een flinke kleerkast van ruim 2 meter en met een aantal tattoos, staat er aanvankelijk lachend bij. Maar toch mag ik hem ook uitnodigen op de stoel, hij had iets beenlengte verschil en ook had hij een onderzoek lopen waarbij hij iets van een steunzooltje zou krijgen, de holling van zijn voet was weg. Ik vroeg hem of hij ook vader was, en ja hij had een dochtertje en was wel samen met zijn vriendin. Hun dochtertje van 1,5 jaar heette Faith.. dus daar zat geloof in, en hem ook verteld dat dit niet zomaar een naam is.
Ook nog voor een koerdische vrouw mogen bidden, die niet op de stoel wilde zitten en haar naam wel zei, maar voor mij te moeilijk om te onthouden was.
Het verbaasde mij wel dat er toch veel meer aandacht was, tussendoor korte gesprekken gehad.
1 islamistische jonge man had voor mij een vraag, Ibrahim heette hij, en daar hoop ik van de week een antwoord op te kunnen geven.
Misschien dat het goed is om met 2 of 3  man/vrouw koppels er eens terug te gaan.
Tot zover mijn verslag.
Vriendelijke groeten,
Edwin

Plaats een reactie