Ik liep lekker te wandelen en van het mooie weer te genieten. Komt er een man in een scootmobiel mii voorbij. Ik wilde voor hem bidden, maar hij reed best hard. Kans verkeken, dacht ik. Maar… bij het verkeerslicht keerde hij om en kwam me tegemoet, hij was verkeerd gereden. Ik vroeg wat er aan scheelde en hij vertelt dat hij 62 jaar geleden, in Australie,zonder linkerheup geboren was. Hij had een crucifix om zijn hals hangen, dus ik vroeg of hij gelovig was.
“Van mijn moeder geweest’ zei hij. Ik mocht voor hem bidden en sprak een scheppingswonder uit en kon hem daarna tot Jezus leiden

Even verderop zie ik tee mensen voor mij
lopen, gearmd. De man trekt wat met zijn linkerbeen. Ik begin over het weer en vraag of alles goed gaat. De vrouw zegt van wel, maar de man doet weifelend. Hij
vertelt dat hij al zes beroertes heft gehad, waardoor hij zo loopt, ook last van geheugen en spraak verlies.
Ze vinden het goed, Janus en Ellen, dat ik voor hen bid. Ik geef ze een kaartje met het verzoek me te contacten als er iets veranderd. Ze zijn gelovig opgevoed, maar doen er niets meer aan. Ik bid dat hij echt geneest en ze Zijn
glorie zullen zien