Verslag van de jaarlijkse bijeenkomst van de Stationsevangelisatie te Utrecht

Vandaag het verslag van een deelneemster: Mirte Jorine ter Wal

>Dankbaar dat je soms niet weet wat de dag brengt! Vandaag naar open dag van stationsevangelisatie. Ik wist: stukje onderwijs, training, voor de rest zei ik Heer U leidt! En hoe na inspirerend onderwijs van Arie de Paauw, zei hij zal ik demonstratie geven en daarna gaan jullie het zelf doen. Ik kee k en zag het tweemaal toe gebeuren, beenlengte verschil werd weggenomen! Ik stond erbij en keek ernaar! Dank u Jezus! . En nu jullie. Wij? Ja jullie? Aan mij heb je beenlengteverschil? Ik, weet ik niet. Gemeten en 0,5 cm. Ok, we gaan bidden. En wow tijdens gebed voelde ik de aanraking en het is gelijk! Ik ging staan en voelde dat ik anders stond, de woorden die in mijn hart kwamen, gegrondvest! Gegrondvest in Hem. Ik begon te huilen, want ik voelde mijn knieën. Heel mijn leven lang stond ik altijd met overstrekte knieën en nu niet. Ze waren gebogen. Zonder dat ik iets moest doen of laten. Ik stond en bleef staan. Dankbaar🎆 onze God is een God van kracht en genezing! En dan zelf doen, de straat op en gaan! We hebben voor verscheidenen mensen mogen bidden, hebben benen zien aangroeien. Onder mijn ogen, de benen in de handen werden gelijk! In Zijn naam, in Zijn kracht! Dankbaar dat ik een instrument mag zijn in Zijn handen! Dat Hij Zijn kinderen roept, onderwijst en traint om uit te gaan in Zijn naam! Wow! Ik kwam om te leren, ik kreeg, nieuwe vrienden, genezing, gelijke benen en handen en daarna uitstappen, oftewel out of your comfortzone. Mevrouw, weet U of gelijke benen heeft? Mag ik eens kijken? Het is ongelijk, mag ik bidden voor U. Wow!! Wat 1 dag niet al kan brengen! Een verrijking in vele opzichten! Dankbaar 🎆😇<